سلام....

میدونم خیلی وقته که نبودم اما واقعیتش اینه که   دستم به نوشتن نمیرفت

امروز  هوا   خیلی خیلی   قشنگ بود  اما حیف که نمیتونستم برم بیرون و از این  زیبای بهره ببرم

دوست  داشتم  بارونو  لم کنم  شاید   پاک میشدم وقتی بارون  بهم میخوره  احساس سبکی مبنم   فکر می کنم دیگه خودم نیستم  و  واسه ی چند  ساعتم که  شده خودمو   خودام   و  کلی  حرفای   نا گفته

نمیدونم   تو   تاحالا   حس  کردی    که   ت  بارون   ادم   به خدا   نزدیکتر  میشه؟منکه خیلی   حس  کردم مخصوصا وقتی که   خیلی   خدارو   تو  زندگیم  گم  میکنم مثل الان که   بین   زمین و هوا  موندم 

خلی  دوست   دارم  روزی  که   میمیرم   هوا  بارونی  باشه قبرم   گلی باشه   که   توش  غرق  بشم

میدونم   الان میگی  چقدر   تلخ  مینویسی  اما   بالاخره   مرگ هم   جزئی از  زندگیه    به  نظرم   تنها   واقعیت  زندگیه که   همیشه هست  و   هیچ جوری  نمیشه   دورش  زد   درسته   تلخ هست  اما پاک هم هست چون   از اول تا اخر  خودشو  یه   جور  نشون میده

بگذیریم  تلخش نمی کنم بهتره  برم   وقتی  رو مود خوبی  بودم بیام بنویسم

فعلا بای