یه زخم كهنه روی بادم

 یه آسمون كه چشم به رام نیست

 به غیر واژه غریبی

 چیزی توی ترانه هام نیست

 حتی یه آینه پیش روم نیست

 كه اسممو یادم بیاره

 تهنا ترین مسافر شب

 تو خلوتم پا نمیزاره

 ازم نخواه با تو بمونم

 تو هیچی از من نمیدونی

 اگر بگم راز دلم رو

 تو هم كنارم نمی مونی

 دل من از نشاط عشقت

 از تو و از ترانه لبریز

 یه دنیا غم توی صدامه

 مثل سكوت تلخ پاییز

 من یه پرنده غریبی

 من از نژاد آسمونم

 میون این همه ستاره

 من یه شهاب بی نشونم

 ازه نخوا با تو بمونم.......