اهل پاییزم
اهل پاییزم
و هوای دل من بارانیست
و کمی می گیرد تنگ غروب
گاه گاهی، هوس گریه ی بی حد دارد
و فقط همهمه خش خش برگ؛ می کند آرامَش
بنده ی خالق این پاییزم .......
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:34 توسط سکوت
|