مرا چه به تنهایی و سکوت ؟

نقاشی می کشم


دنیای وارونه ام را ،


از اینجا تا بی انتهایی تو


رنگ در طرح


بوسه ای بر باد


درختی در آغوش خاک


آسمانی بی ماه


طبیعتی برهنه


و من


چشمانم حکایت ها دارد ...


مرا چه به تنهایی و سکوت ؟


زندگی باید