كاش می شد بكشم دست به پیشانی گل

 یا كه یك شب بروم باز به مهمانی گل

 باید امشب به تن باغچه آبی بزنم

 تا مگر دست دهد صحبت پنهانی گل

 باد بر دوش تن زخمی گل را می برد

 آه از رنج من و بی سر و سامانی گل...