آن گاه که غرور کسی را له میکنی

آن گاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی

آن گاه که شمع امید کسی را خاموش میکنی

آن گاه که بنده ای را نادیده میگیری

آن گاه که گوش هایت را میگیری تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی

آن گاه که خدا را می بینی ولی بنده ی او را نه...

می خواهم بدانم دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی

تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟؟؟؟